မြစိမ်းသိုက်ကလာသူ(စ/ဆုံး)

Unicode Version

မြစိမ်းသိုက်ကလာသူ(စ/ဆုံး)
———————————-
ဒီဇတ်ကြောင်းကအမလိုခင်မင်နေသူတစ်ယောက်ရဲ့ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်မှန်ပါ
ခမ်းစောဘွဲ့ရတော့သူမအရမ်းလိုချင်သောအလုပ်ကိုရဖို့အသဲအသန်ကြိုးစားနေချိန်ဖြစ်သည်။
သူမလိုပင်အားလုံးကလိုချင်နေသောအလုပ်ဖြစ်သည့်အတွက်သူမရန်မျှော်လင့်ချက်ကအလွန်နဲနေသည်။
သူ့ထက်ကဲလူစွမ်းကောင်းတွေကြားမှာသူမလိုသာမန်တစ်ယောက်အတွက်တော့ဒီအလုပ်ရရန်သောကတွေများလှသည်။
တစ်ညတွင်စာကျက်ရင်းစာကြည့်စာပွဲပေါ်မှောက်၍အိပ်ပျော်သွားလေသည်။
ထိုအချိန်တွင်သူမအခန်းတံခါးသည်သူ့အလိုလိုပွင့်သွားတဲ့အတွက်သူကဘာရယ်မဟုတ်
အိမ်သားတစ်ယောက်ယောက်ဝင်လာသည်ထင်၍အခန်းဝသိုလှမ်းကြည့်လိုက်ရာတွင်
အလွန်တရာအံ့သြထူးဆန်းစွာမြင်လိုက်ရသည်ကမြစိမ်းရောင်ဝမ်းဆက်ကိုတောက်ပစွာ
ဝတ်ဆင်ထားသောအလွန်တရာလှပချောမောသည့်မင်းသမီးတစ်ပါးသည်သူမအားရပ်၍ကြည့်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။
ထိုမင်းသမီး၏နှုတ်ခမ်းများသည်ပြုံးနေသည်ထင်ရပေမဲ့မင်းသမီးရဲ့အေးစက်စက်အကြည့်ကြောင့်သူမရင်ထဲအေးကနဲဖြစ်သွားသည်။
ထိုမင်းသမီး၏ဆံကေသာသည်ပိတုန်းရောင်လိုနက်မှောင်ရှည်လျှားကာကျောနောက်တွင်ဖြန့်၍ချထားသည်။
ထိုမင်းသမီး၏အလှသည်စာဖွဲ့၍မကုန်သာမန်လူထဲတွင်မရှိနိုင်ဟုသူမထင်မိကာငေးကြည့်နေတုန်း
ထိုမင်းသမီးသည်သူမစာကြည့်စာပွဲဆီသိုတစ်လှမ်းခြင်းရှောက်လာရာ
သူမရင်ခုန်သံများခဏရပ်တန့်သွားသည်ထင်ရအောင်တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းကာကျေက်ရုပ်ဖြစ်သွားသလားထင်မိသည်။
ထိုမင်းသမီးသူ့မရှေ့ရောက်လာသည့်အခါခမ်းစောကတုန်လုူပ်နေသောစိတ်ကိုထိန်းကာမေးလိုက်သည်။
””’မင်းသမီးက—ဘယ်သူလဲ—-ဘာလာလုပ်တာလဲ””’
”””အမတော်ကသိုက်နန်းရှင်မမြစိမ်းပေါ့——ညီမတော်စိတ်သောကတွေကိုလာကူညီပေးတာလေ———–တစ်ခုတော့ရှိတယ်ညီမတော်အခုလိုချင်နေတဲ့အလုပ်ရရင်အမတော်နန်းကိုလာပြီးပွဲဆက်ပါ”””
မင်းသမီးစကားကိုကြားတော့သူမအလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။
”””အို—-ကျေးဇူးတင်လိုက်တာကျွန်မလိုချင်တဲ့အလုပ်သာရရင်အမတော်နန်းကိုပွဲလာဆက်ပါ့မယ်စိတ်ချပါ”””
”””ကောင်းပြီ—-ကတိတည်ပါစေ””’
ထိုသို့ပြောကမမြစိမ်းသည်ပျောက်ကွယ်သွား၍သူမလည်းအိမ်မက်ကလန့်နိုးသွားလေသည်။
သူမစိတ်ထဲတကယ်ဖြစ်နေသလိုခံစားရကာအခန်းဝကိုကြည့်မိတော့လဲအခန်းတံခါးသည်ပိတ်ထားလျှက်ပင်
သူမကအလုပ်ကိုစိတ်စွဲ၍မက်သည်ထင်မိပေမဲ့တကယ်လာသွားသလိုမမြစိမ်းကအလုပ်ရမည်ဆို၍ဝမ်းသာသွားသည်။
သို့ပေမဲ့လုံးလုံးစိတ်မချနိုင်ပါဒီအလုပ်သည်လူအများကြီးဖြေမည့်အထဲကမှလူအနည်းငယ်သာခန့်မှာဆိုတော့
မသေချာဟုသူမတွေးရင်းရင်လေးသွားပြန်သည်ထိုအလုပ်ကိုလိုချင်သူများကအများအပြားရှိနေသည်မဟုတ်လား
တစ်ခါတစ်ရံတွင်အကြောင်းအကျိူ းတရားများသည်တိုက်ဆိုင်သည်ပဲပြောရမလားဖန်းတီးပေးသည်ပဲဆိုရမလားမသိပေ
သူမရဲ့ကံတရားသည်ဆန်းကျယ်စွာဘဲသူမအရမ်းလိုချင်နေသောအလုပ်ကိုရရှိလိုက်သည်။
သူမဘဝမှာတစ်ခါမှမပျော်ဘူးသောပျော်ရွှင်ခြင်းတွေသူမရရှိကာတလောကလုံးကိုပင်မေ့၍သွားလေသည်။
သူမအဖေနဲ့အမေကလဲတစ်ဦးတည်းသောသမီးကလေးအတွက်ဂုဏ်ယူကာအတော်ပျော်နေရှာသည်။
သူမမိုးမမြင်လေမမြင်အလုပ်လုပ်နေရင်းမမြစိမ်းကိုပင်သတိမရတော့ပါ။
တစ်ရက်တွင်ကောက်ခါငင်ခါဖြင့်သူမမိန်းမရောဂါဖြစ်ကာအိပ်ယာထဲလဲနေသည့်အတွက်အလုပ်ကခွင့်ယူထားရ၏။
သူမမိဘများလည်းငွေကြေးတတ်နိုင်သူများဖြစ်တာကြောင့်အထူးကုသမားတော်အစုံပြပေမဲ့သူမရောဂါသည်မသက်သာပေ
တစ်ရက်တွင်သူမအိပ်ပျော်နေတုန်းအစိမ်းရောင်နန်းဝတ်နန်းစားဝတ်ထားသောမင်းသမီးနှစ်ယောက်သည်သူမနားသို့ရောက်လာကာစိတ်ဆိုးနေဟန်ဖြင့်သူမအားပြောလိုက်သည်။
””’ညီးကလဲကတိမတည်တော့—–အမတော်ကစိတ်ဆိုးနေတာပေါ့——-ညီးကိုတွေ့ချင်လို့အမတော်နဲ့တကွ——သိုက်နန်းကငါတိုတွေကမျှော်နေကြတာ———–အခုတော့ညီးကိုအမတော်ကပြန်ခေါ်တော့မယ်———အကယ်၍ညီးလ့ူ့ပြည်မှာသက်တမ်းစေ့နေချင်ရင်အမတော်ကိုလာတောင်းပန်လိုက်ပါ——-””’
သူမအိပ်ယာကနိုးတော့သူမအမေအားသူမမေ့နေသောမမြစိမ်းကတိတောင်းခဲ့တာကိုပြောပြလိုက်သည်
ထိုအခါသူမမိခင်ကပျာပျာသလဲဖြစ်သွားပြီးရင်ဘက်ကိုဖိကာ
””’သမီးရယ်ဒီလောက်အရေးကြီးတာအမေ့ကိုဘာလို့စောစောကမပြောတာလဲ—–သိုက်နန်းရှင်မမြစိမ်းကိုသွားတောင်းပန်ရမယ်—–ငါ့သမီးကိုအမေမွေးတုန်းကနှင်းဆီပန်းအနံ့တွေစပယ်ပန်းနံ့တွေရနေတာတစ်ခန်းလုံးမွှေးနေတာဘဲ—သမီးကသိုက်ဆက်များလား””
သူမအမေကစိတ်ပူစွာဖြင့်နောက်ရက်တွင်အလွန်နံမည်ကြီးနေသောဆရာတော်ကြီးတစ်ပါးဆီကို
သင်္ကန်းနှင့်တကွလှုူ ဖွယ်ပစ္စည်းအစုံအလင်နှင့်သူမအတွက်သွားလူှု ကာသူမရောဂါအားလျှောက်ကြည့်လေသည်။
ဆရာတော်ကြီးကရေမန်းတစ်ဘူးပေး၍ဟောလိုက်တယ်
”””မင်းတို့သမီးကအသက်မသေနိုင်သေးပါဘူး——-သူကသာသနာပြုဘို့ရောက်လာတာ——သာသနာြုပုတဲ့အထိနေရအုံးမှာပါ—–သူ့မှာသိုက်ဆက်ကိုကတိခံထားတာရှိတယ်အဲဒါသွားလုပ်လိုက်ပါကောင်းသွားမှာပါ——သူကထူးခြားမဲ့သူတစ်ယောက်ပါ”””
ဆရာတော်ကြီးမိန့်သောစကားကြားရမှသူမအမေကစိတ်ချမ်းသာစွာပြန်လာခဲ့၏။
နောက်တစ်နေ့မိုးလင်းတာနဲ့သူမအမေသည်ဈေးကနှင်းဆီပန်းများသွားဝယ်လာကာဘုရားပန်းများဝေအောင်ထိုးသည်။
ခမ်းစောအခန်းထဲတွင်မမြစိမ်းအားရည်စူး၍နှင်းဆီပန်းတစ်အိုးထိုးလိုက်ကာခမ်းစောရောဂါသက်သာတာနဲ့အမတော်ရှိရာ
လာမည့်အကြောင်းတိုင်တည်လိုက်လေသည်ထိုနေ့ကတစ်အိမ်လုံးနှင်းဆီရနံ့များမွှေးကြိုင်၍နေလေသည်။
နောက်ရက်တွင်ထူးဆန်းစွာခမ်းစောရောဂါသက်သာသွားလေသည်။
ဒါနဲ့နောက်နေ့မှာတော့အမတော်မမြစိမ်းနန်းရှိရာရွှေဘုံသာမုနိသို့မိသားစုသုံးဦးနှင့်အဖော်ကောင်မလေးခေါ်ကာကိုယ်ပိုင်ကားဖြင့်
ထွက်လာကြလေသည်ပြည်မရောက်ခင်ရွှေတောင်မြို့အဝင်ကထဲကခမ်းစောဇက်ကြီးလေးလာလေသည်။
သူမဇက်ပေါ်တခုခုဖိထားသလိုခံစားရကာကိုယ်လက်မအီမသာဖြစ်၍နေသည်။
ပြည်မြို့ရောက်တော့မနက်စာဝင်စားကြသည်ခမ်းစောကဘာမှလဲကောင်းကောင်းမစားနိုင်ဘဲ
မမြစိမ်းဆီရောက်ဘို့သာစိတ်စောနေမိလေသည်ဒါနဲ့မြန်မြန်စားကာခရီးဆက်ထွက်လာကြသည်။
ပြည်တစ်ဘက်ကမ်းကရွှေဘုံသာမုနိဘုရားသို့စဝင်ကထဲကသူမစိတ်တွေလန်းဆန်းပေါ့ပါးသွားလေသည်။
သူမဇတ်ပေါ်ကဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးလဲပြုတ်ကျသွားသလိုခံစားရကာပေါ့၍သွားသည်။
သူမဘုရားရောက်တော့သိုက်နန်းရှင်မမြစိမ်းအတွက်သိုက်ပွဲထိုးရန်သိုက်ပွဲဝယ်ကာပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။
ကားထဲမှာပါလာသောပန်းပေါင်းစုံအားဘုရားလှုူ ရန်တစ်ဝက်ခွဲကာမမြစိမ်းဆက်ရန်ယူလာခဲ့တယ်။
ဘုရားရင်ပြင်တော်ပေါ်သို့ထက်သည်ဆိုသည်နှင့်ခမ်းစောရင်ထဲတလျှပ်လျှပ်ဖြစ်လာသည့်စိတ်ကိုမနည်းထိန်းထားရတယ်။
ရွှေဘုံသာမုနိဘုရားကြီးအားပန်းရေချမ်းဆီမီးဆွမ်းခဲဖွယ်ဘောစဉ်များကပ်ကာဘုရားရှိခိုး၍
သိုက်နန်းရှင်မမြစိမ်းနှင့်တကွဘုရားမှာရှိသောအစောင့်အရှောက်များအားခမ်းစောအမျှဝေလိုက်သည့်အခါ
တစ်ကိုယ်လုံးကြက်သီးများထသွားတော့သည်ထို့နောက်မမြစိမ်းသိုက်နန်းသို့ရောက်သွား၏။
အမတော်မမြစိမ်းနန်းရှေ့ရောက်တော့အခန့်သင့်ရောက်နေသောနတ်ကတော်ကသိုက်ပွဲတင်ပေးမည်ဆိုကာခမ်းစောအားသိုက်ပွဲကိုကိုင်ခိုင်းထား၍အမတော်အားဆက်ကာ
””’ကဲ—-သိုက်နန်းရှင်အမတော်မမြစိမ်းရေ——အမတော်ရဲ့သိုက်ဆက်—-ပဌာန်းဆက်ရှိသူလေးက——အမတော်ရှေ့မှောက်သိုက်ပွဲနှင့်တကွအခစားဝင်ပါတယ်——–”’ ”
သိုက်ပွဲတင်မြောက်ပေသူစကားမဆုံးခင်ပင်ခမ်းစောရင်ထဲအလွန်တရာဝမ်းနဲစိတ်ဖြစ်ပေါ်လာကာ
အားရပါးရချူံ းပွဲချကာရှိုက်ကြီးတစ်ငင်ငိုပြစ်လိုက်လေသည်။
”””’ဟီးးးးးးဟီးးးးး””’
သူမငိုသံသည်အနဲငယ်ကျယ်သွားကာသူမမိဘများကနဘေးမှထိန်းပေးနေရသည်နတ်ကတော်ကသူမအားကြည့်ကာ
””’ငိုချပစ်လိုက်—-စိတ်ထဲရှိတာအားရအောင်ငိုပစ်လိုက်စမ်းပါ——ဒါဟာအမတော်သိုက်ဆက်အစစ်ဘဲ”””
ခမ်းစောလဲဝမ်းနည်းပက်လက်ငိုပစ်လိုက်တာသူမအားဘုရားဖူးများဝိုင်းအုံ့ကြည့်နေကြသည်အထိပင်
မကြာခင်ဘုရားဖူးလာသူများစတစပို၍များလာပြီးလာကြည့်ကြသူထဲမှကောင်မလေးတစ်ယောက်သည်
ခမ်းစောနားပြေးလာကာသူပါရောငိုရင်းထူးဆန်းစွာပြောလိုက်သည်။
””အမတော်ကကျေနပ်သွားပါပြီ——ငါတို့လဲတွေ့ရလို့ဝမ်းသာလိုက်တာ—–ငါတို့တွေကညီမတော်လာတာဝမ်းသာလို့ရွှေတောင်မြို့အဝင်ကထဲကကြိုပြီး—–ဂုတ်ပေါ်တက်စီးလာကြတာ———ဝမ်းသာတယ်ဟေ့””””’
ထိုကောင်မလေးလဲပြောပြီးတာနဲ့သတိဝင်သွား၍သူဘာဖြစ်လို့ခမ်းစောနားရောက်နေသည်မသိဘဲရှက်ရှက်နဲ့ထွက်သွားပေသည်။
ဒီတော့မှခမ်းစောလဲအငိုရပ်ကာပတ်ဝန်းကျင်ကိုသတိထားမိသွားကာအလွန်ရှက်သွားမိသည်။
ဒါနဲ့အမတော်အားပြန်ရန်နှုတ်ဆက်သည့်အနေဲ့အမတော်နန်းနားကပ်၍အမတော်
မျက်နှာအားကြည့်လိုက်ရာအမတော်သည်သူမအားပြုံးပြနေသည်ဟုထင်ရပေသည်။
သူမကဘုရားကြီးအတွက်အလူူ ငွေများလူူ တန်းကာအမတော်နှင့်တကွသိုက်နန်းရှင်များအားလှိုက်လှဲစွာအမျှပေးဝေခဲ့လေသည်။
အခုအချိန်တွင်သူမသည်ဘုရားအမကျောင်းအမရဟန်းအမဖြစ်၍သူမမွေးရပ်မြေတွင်ဘုရားတစ်ဆူတည်ရန်
လုံးပန်းလျက်ရှိပါသည်သူမကပြောသည်မှာသူမအိမ်မက်ထဲတွင်အမတော်မြစိမ်းနှင့်တကွ
သိုက်နန်းရှင်များပါဝင်ကုသိုလ်ယူမည်ဟုဆိုပါသည်။သူမသည်သိုက်ကလာသည်ဆိုပေမဲ့
ဘုရားတရားကိုလေးလေးနက်နက်လုပ်သည်တရားစခန်းများလဲမကြာခဏဝင်သူဖြစ်သည်။
သူမလက်သုံးစကားအရလူ့ဘဝတိုတိုကလေးမှာရသမျှကုသိုလ်ကိုအချိန်မဆွဲဘဲအချိန်လုပြီးလုပ်ပါမှ
သေမင်းလာခေါ်ရင်အဆင်သင့်ဖြစ်မှာပါတဲ့သူမပြောပြသောမမြစိမ်းအကြောင်းတိုက်ဆိုင်၍တင်ပေးပါသည်။
ပြီး
D Moe Moe

Zawgyi Version

ျမစိမ္းသိုက္ကလာသူ(စ/ဆုံး)
———————————-
ဒီဇတ္ေၾကာင္းကအမလိုခင္မင္ေနသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မွန္ပါ
ခမ္းေစာဘြဲ႕ရေတာ့သူမအရမ္းလိုခ်င္ေသာအလုပ္ကိုရဖို႔အသဲအသန္ႀကိဳးစားေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။
သူမလိုပင္အားလုံးကလိုခ်င္ေနေသာအလုပ္ျဖစ္သည့္အတြက္သူမရန္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကအလြန္နဲေနသည္။
သူ႔ထက္ကဲလူစြမ္းေကာင္းေတြၾကားမွာသူမလိုသာမန္တစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ဒီအလုပ္ရရန္ေသာကေတြမ်ားလွသည္။
တစ္ညတြင္စာက်က္ရင္းစာၾကည့္စာပြဲေပၚေမွာက္၍အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္သူမအခန္းတံခါးသည္သူ႔အလိုလိုပြင့္သြားတဲ့အတြက္သူကဘာရယ္မဟုတ္
အိမ္သားတစ္ေယာက္ေယာက္ဝင္လာသည္ထင္၍အခန္းဝသိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ရာတြင္
အလြန္တရာအံ့ၾသထူးဆန္းစြာျမင္လိုက္ရသည္ကျမစိမ္းေရာင္ဝမ္းဆက္ကိုေတာက္ပစြာ
ဝတ္ဆင္ထားေသာအလြန္တရာလွပေခ်ာေမာသည့္မင္းသမီးတစ္ပါးသည္သူမအားရပ္၍ၾကည့္ေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။
ထိုမင္းသမီး၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားသည္ၿပဳံးေနသည္ထင္ရေပမဲ့မင္းသမီးရဲ႕ေအးစက္စက္အၾကည့္ေၾကာင့္သူမရင္ထဲေအးကနဲျဖစ္သြားသည္။
ထိုမင္းသမီး၏ဆံေကသာသည္ပိတုန္းေရာင္လိုနက္ေမွာင္ရွည္လွ်ားကာေက်ာေနာက္တြင္ျဖန႔္၍ခ်ထားသည္။
ထိုမင္းသမီး၏အလွသည္စာဖြဲ႕၍မကုန္သာမန္လူထဲတြင္မရွိႏိုင္ဟုသူမထင္မိကာေငးၾကည့္ေနတုန္း
ထိုမင္းသမီးသည္သူမစာၾကည့္စာပြဲဆီသိုတစ္လွမ္းျခင္းေရွာက္လာရာ
သူမရင္ခုန္သံမ်ားခဏရပ္တန႔္သြားသည္ထင္ရေအာင္တစ္ကိုယ္လုံးေတာင့္တင္းကာေက်က္႐ုပ္ျဖစ္သြားသလားထင္မိသည္။
ထိုမင္းသမီးသူ႔မေရွ႕ေရာက္လာသည့္အခါခမ္းေစာကတုန္လုူပ္ေနေသာစိတ္ကိုထိန္းကာေမးလိုက္သည္။
””’မင္းသမီးက—ဘယ္သူလဲ—-ဘာလာလုပ္တာလဲ””’
”””အမေတာ္ကသိုက္နန္းရွင္မျမစိမ္းေပါ့——ညီမေတာ္စိတ္ေသာကေတြကိုလာကူညီေပးတာေလ———–တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ညီမေတာ္အခုလိုခ်င္ေနတဲ့အလုပ္ရရင္အမေတာ္နန္းကိုလာၿပီးပြဲဆက္ပါ”””
မင္းသမီးစကားကိုၾကားေတာ့သူမအလြန္ဝမ္းသာသြားသည္။
”””အို—-ေက်းဇူးတင္လိုက္တာကြၽန္မလိုခ်င္တဲ့အလုပ္သာရရင္အမေတာ္နန္းကိုပြဲလာဆက္ပါ့မယ္စိတ္ခ်ပါ”””
”””ေကာင္းၿပီ—-ကတိတည္ပါေစ””’
ထိုသို႔ေျပာကမျမစိမ္းသည္ေပ်ာက္ကြယ္သြား၍သူမလည္းအိမ္မက္ကလန႔္ႏိုးသြားေလသည္။
သူမစိတ္ထဲတကယ္ျဖစ္ေနသလိုခံစားရကာအခန္းဝကိုၾကည့္မိေတာ့လဲအခန္းတံခါးသည္ပိတ္ထားလွ်က္ပင္
သူမကအလုပ္ကိုစိတ္စြဲ၍မက္သည္ထင္မိေပမဲ့တကယ္လာသြားသလိုမျမစိမ္းကအလုပ္ရမည္ဆို၍ဝမ္းသာသြားသည္။
သို႔ေပမဲ့လုံးလုံးစိတ္မခ်ႏိုင္ပါဒီအလုပ္သည္လူအမ်ားႀကီးေျဖမည့္အထဲကမွလူအနည္းငယ္သာခန႔္မွာဆိုေတာ့
မေသခ်ာဟုသူမေတြးရင္းရင္ေလးသြားျပန္သည္ထိုအလုပ္ကိုလိုခ်င္သူမ်ားကအမ်ားအျပားရွိေနသည္မဟုတ္လား
တစ္ခါတစ္ရံတြင္အေၾကာင္းအက်ိဴ းတရားမ်ားသည္တိုက္ဆိုင္သည္ပဲေျပာရမလားဖန္းတီးေပးသည္ပဲဆိုရမလားမသိေပ
သူမရဲ႕ကံတရားသည္ဆန္းက်ယ္စြာဘဲသူမအရမ္းလိုခ်င္ေနေသာအလုပ္ကိုရရွိလိုက္သည္။
သူမဘဝမွာတစ္ခါမွမေပ်ာ္ဘူးေသာေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြသူမရရွိကာတေလာကလုံးကိုပင္ေမ့၍သြားေလသည္။
သူမအေဖနဲ႔အေမကလဲတစ္ဦးတည္းေသာသမီးကေလးအတြက္ဂုဏ္ယူကာအေတာ္ေပ်ာ္ေနရွာသည္။
သူမမိုးမျမင္ေလမျမင္အလုပ္လုပ္ေနရင္းမျမစိမ္းကိုပင္သတိမရေတာ့ပါ။
တစ္ရက္တြင္ေကာက္ခါငင္ခါျဖင့္သူမမိန္းမေရာဂါျဖစ္ကာအိပ္ယာထဲလဲေနသည့္အတြက္အလုပ္ကခြင့္ယူထားရ၏။
သူမမိဘမ်ားလည္းေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္အထူးကုသမားေတာ္အစုံျပေပမဲ့သူမေရာဂါသည္မသက္သာေပ
တစ္ရက္တြင္သူမအိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းအစိမ္းေရာင္နန္းဝတ္နန္းစားဝတ္ထားေသာမင္းသမီးႏွစ္ေယာက္သည္သူမနားသို႔ေရာက္လာကာစိတ္ဆိုးေနဟန္ျဖင့္သူမအားေျပာလိုက္သည္။
””’ညီးကလဲကတိမတည္ေတာ့—–အမေတာ္ကစိတ္ဆိုးေနတာေပါ့——-ညီးကိုေတြ႕ခ်င္လို႔အမေတာ္နဲ႔တကြ——သိုက္နန္းကငါတိုေတြကေမွ်ာ္ေနၾကတာ———–အခုေတာ့ညီးကိုအမေတာ္ကျပန္ေခၚေတာ့မယ္———အကယ္၍ညီးလ့ူ႔ျပည္မွာသက္တမ္းေစ့ေနခ်င္ရင္အမေတာ္ကိုလာေတာင္းပန္လိုက္ပါ——-””’
သူမအိပ္ယာကႏိုးေတာ့သူမအေမအားသူမေမ့ေနေသာမျမစိမ္းကတိေတာင္းခဲ့တာကိုေျပာျပလိုက္သည္
ထိုအခါသူမမိခင္ကပ်ာပ်ာသလဲျဖစ္သြားၿပီးရင္ဘက္ကိုဖိကာ
””’သမီးရယ္ဒီေလာက္အေရးႀကီးတာအေမ့ကိုဘာလို႔ေစာေစာကမေျပာတာလဲ—–သိုက္နန္းရွင္မျမစိမ္းကိုသြားေတာင္းပန္ရမယ္—–ငါ့သမီးကိုအေမေမြးတုန္းကႏွင္းဆီပန္းအနံ႔ေတြစပယ္ပန္းနံ႔ေတြရေနတာတစ္ခန္းလုံးေမႊးေနတာဘဲ—သမီးကသိုက္ဆက္မ်ားလား””
သူမအေမကစိတ္ပူစြာျဖင့္ေနာက္ရက္တြင္အလြန္နံမည္ႀကီးေနေသာဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးဆီကို
သကၤန္းႏွင့္တကြလႈူ ဖြယ္ပစၥည္းအစုံအလင္ႏွင့္သူမအတြက္သြားလူႈ ကာသူမေရာဂါအားေလွ်ာက္ၾကည့္ေလသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးကေရမန္းတစ္ဘူးေပး၍ေဟာလိုက္တယ္
”””မင္းတို႔သမီးကအသက္မေသႏိုင္ေသးပါဘူး——-သူကသာသနာျပဳဘို႔ေရာက္လာတာ——သာသနာျုပုတဲ့အထိေနရအုံးမွာပါ—–သူ႔မွာသိုက္ဆက္ကိုကတိခံထားတာရွိတယ္အဲဒါသြားလုပ္လိုက္ပါေကာင္းသြားမွာပါ——သူကထူးျခားမဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ”””
ဆရာေတာ္ႀကီးမိန႔္ေသာစကားၾကားရမွသူမအေမကစိတ္ခ်မ္းသာစြာျပန္လာခဲ့၏။
ေနာက္တစ္ေန႔မိုးလင္းတာနဲ႔သူမအေမသည္ေဈးကႏွင္းဆီပန္းမ်ားသြားဝယ္လာကာဘုရားပန္းမ်ားေဝေအာင္ထိုးသည္။
ခမ္းေစာအခန္းထဲတြင္မျမစိမ္းအားရည္စူး၍ႏွင္းဆီပန္းတစ္အိုးထိုးလိုက္ကာခမ္းေစာေရာဂါသက္သာတာနဲ႔အမေတာ္ရွိရာ
လာမည့္အေၾကာင္းတိုင္တည္လိုက္ေလသည္ထိုေန႔ကတစ္အိမ္လုံးႏွင္းဆီရနံ႔မ်ားေမႊးႀကိဳင္၍ေနေလသည္။
ေနာက္ရက္တြင္ထူးဆန္းစြာခမ္းေစာေရာဂါသက္သာသြားေလသည္။
ဒါနဲ႔ေနာက္ေန႔မွာေတာ့အမေတာ္မျမစိမ္းနန္းရွိရာေ႐ႊဘုံသာမုနိသို႔မိသားစုသုံးဦးႏွင့္အေဖာ္ေကာင္မေလးေခၚကာကိုယ္ပိုင္ကားျဖင့္
ထြက္လာၾကေလသည္ျပည္မေရာက္ခင္ေ႐ႊေတာင္ၿမိဳ႕အဝင္ကထဲကခမ္းေစာဇက္ႀကီးေလးလာေလသည္။
သူမဇက္ေပၚတခုခုဖိထားသလိုခံစားရကာကိုယ္လက္မအီမသာျဖစ္၍ေနသည္။
ျပည္ၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ့မနက္စာဝင္စားၾကသည္ခမ္းေစာကဘာမွလဲေကာင္းေကာင္းမစားႏိုင္ဘဲ
မျမစိမ္းဆီေရာက္ဘို႔သာစိတ္ေစာေနမိေလသည္ဒါနဲ႔ျမန္ျမန္စားကာခရီးဆက္ထြက္လာၾကသည္။
ျပည္တစ္ဘက္ကမ္းကေ႐ႊဘုံသာမုနိဘုရားသို႔စဝင္ကထဲကသူမစိတ္ေတြလန္းဆန္းေပါ့ပါးသြားေလသည္။
သူမဇတ္ေပၚကဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးႀကီးလဲျပဳတ္က်သြားသလိုခံစားရကာေပါ့၍သြားသည္။
သူမဘုရားေရာက္ေတာ့သိုက္နန္းရွင္မျမစိမ္းအတြက္သိုက္ပြဲထိုးရန္သိုက္ပြဲဝယ္ကာျပင္ဆင္ခိုင္းလိုက္သည္။
ကားထဲမွာပါလာေသာပန္းေပါင္းစုံအားဘုရားလႈူ ရန္တစ္ဝက္ခြဲကာမျမစိမ္းဆက္ရန္ယူလာခဲ့တယ္။
ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚသို႔ထက္သည္ဆိုသည္ႏွင့္ခမ္းေစာရင္ထဲတလွ်ပ္လွ်ပ္ျဖစ္လာသည့္စိတ္ကိုမနည္းထိန္းထားရတယ္။
ေ႐ႊဘုံသာမုနိဘုရားႀကီးအားပန္းေရခ်မ္းဆီမီးဆြမ္းခဲဖြယ္ေဘာစဥ္မ်ားကပ္ကာဘုရားရွိခိုး၍
သိုက္နန္းရွင္မျမစိမ္းႏွင့္တကြဘုရားမွာရွိေသာအေစာင့္အေရွာက္မ်ားအားခမ္းေစာအမွ်ေဝလိုက္သည့္အခါ
တစ္ကိုယ္လုံးၾကက္သီးမ်ားထသြားေတာ့သည္ထို႔ေနာက္မျမစိမ္းသိုက္နန္းသို႔ေရာက္သြား၏။
အမေတာ္မျမစိမ္းနန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့အခန႔္သင့္ေရာက္ေနေသာနတ္ကေတာ္ကသိုက္ပြဲတင္ေပးမည္ဆိုကာခမ္းေစာအားသိုက္ပြဲကိုကိုင္ခိုင္းထား၍အမေတာ္အားဆက္ကာ
””’ကဲ—-သိုက္နန္းရွင္အမေတာ္မျမစိမ္းေရ——အမေတာ္ရဲ႕သိုက္ဆက္—-ပဌာန္းဆက္ရွိသူေလးက——အမေတာ္ေရွ႕ေမွာက္သိုက္ပြဲႏွင့္တကြအခစားဝင္ပါတယ္——–”’ ”
သိုက္ပြဲတင္ေျမာက္ေပသူစကားမဆုံးခင္ပင္ခမ္းေစာရင္ထဲအလြန္တရာဝမ္းနဲစိတ္ျဖစ္ေပၚလာကာ
အားရပါးရခ်ဴံ းပြဲခ်ကာရႈိက္ႀကီးတစ္ငင္ငိုျပစ္လိုက္ေလသည္။
”””’ဟီးးးးးးဟီးးးးး””’
သူမငိုသံသည္အနဲငယ္က်ယ္သြားကာသူမမိဘမ်ားကနေဘးမွထိန္းေပးေနရသည္နတ္ကေတာ္ကသူမအားၾကည့္ကာ
””’ငိုခ်ပစ္လိုက္—-စိတ္ထဲရွိတာအားရေအာင္ငိုပစ္လိုက္စမ္းပါ——ဒါဟာအမေတာ္သိုက္ဆက္အစစ္ဘဲ”””
ခမ္းေစာလဲဝမ္းနည္းပက္လက္ငိုပစ္လိုက္တာသူမအားဘုရားဖူးမ်ားဝိုင္းအုံ႔ၾကည့္ေနၾကသည္အထိပင္
မၾကာခင္ဘုရားဖူးလာသူမ်ားစတစပို၍မ်ားလာၿပီးလာၾကည့္ၾကသူထဲမွေကာင္မေလးတစ္ေယာက္သည္
ခမ္းေစာနားေျပးလာကာသူပါေရာငိုရင္းထူးဆန္းစြာေျပာလိုက္သည္။
””အမေတာ္ကေက်နပ္သြားပါၿပီ——ငါတို႔လဲေတြ႕ရလို႔ဝမ္းသာလိုက္တာ—–ငါတို႔ေတြကညီမေတာ္လာတာဝမ္းသာလို႔ေ႐ႊေတာင္ၿမိဳ႕အဝင္ကထဲကႀကိဳၿပီး—–ဂုတ္ေပၚတက္စီးလာၾကတာ———ဝမ္းသာတယ္ေဟ့””””’
ထိုေကာင္မေလးလဲေျပာၿပီးတာနဲ႔သတိဝင္သြား၍သူဘာျဖစ္လို႔ခမ္းေစာနားေရာက္ေနသည္မသိဘဲရွက္ရွက္နဲ႔ထြက္သြားေပသည္။
ဒီေတာ့မွခမ္းေစာလဲအငိုရပ္ကာပတ္ဝန္းက်င္ကိုသတိထားမိသြားကာအလြန္ရွက္သြားမိသည္။
ဒါနဲ႔အမေတာ္အားျပန္ရန္ႏႈတ္ဆက္သည့္အေနဲ႔အမေတာ္နန္းနားကပ္၍အမေတာ္
မ်က္ႏွာအားၾကည့္လိုက္ရာအမေတာ္သည္သူမအားၿပဳံးျပေနသည္ဟုထင္ရေပသည္။
သူမကဘုရားႀကီးအတြက္အလူူ ေငြမ်ားလူူ တန္းကာအမေတာ္ႏွင့္တကြသိုက္နန္းရွင္မ်ားအားလႈိက္လွဲစြာအမွ်ေပးေဝခဲ့ေလသည္။
အခုအခ်ိန္တြင္သူမသည္ဘုရားအမေက်ာင္းအမရဟန္းအမျဖစ္၍သူမေမြးရပ္ေျမတြင္ဘုရားတစ္ဆူတည္ရန္
လုံးပန္းလ်က္ရွိပါသည္သူမကေျပာသည္မွာသူမအိမ္မက္ထဲတြင္အမေတာ္ျမစိမ္းႏွင့္တကြ
သိုက္နန္းရွင္မ်ားပါဝင္ကုသိုလ္ယူမည္ဟုဆိုပါသည္။သူမသည္သိုက္ကလာသည္ဆိုေပမဲ့
ဘုရားတရားကိုေလးေလးနက္နက္လုပ္သည္တရားစခန္းမ်ားလဲမၾကာခဏဝင္သူျဖစ္သည္။
သူမလက္သုံးစကားအရလူ႔ဘဝတိုတိုကေလးမွာရသမွ်ကုသိုလ္ကိုအခ်ိန္မဆြဲဘဲအခ်ိန္လုၿပီးလုပ္ပါမွ
ေသမင္းလာေခၚရင္အဆင္သင့္ျဖစ္မွာပါတဲ့သူမေျပာျပေသာမျမစိမ္းအေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္၍တင္ေပးပါသည္။
ၿပီး
D Moe Moe